Wstęp

Ortodonta to lekarz stomatolog, który wyspecjalizował się w:

  • Badaniu przebiegu wzrostu i rozwoju narządu żucia.
  • Poznawaniu warunków, które sprzyjają prawidłowemu wzrostowi i rozwojowi, jak i czynników, które je zaburzają .
  • Zapobieganiu nieprawidłowościom narządu żucia.
  • Leczeniu zaburzeń i nieprawidłowości dotyczących zębów, szczęk i twarzy .

Ortodonta nie jest wykonawcą, rozdawcą, ani sprzedawcą aparatów ortodontycznych. Jest lekarzem. A jako lekarz swoją postawą, wiedzą i zaangażowaniem stara się chronić społeczeństwo przed chorobą, a jeśli już ona wystąpi – fachowo i szybko wyleczyć.

Warto zauważyć, że to z czym najczęściej kojarzymy ortodontę, czyli z prostowaniem krzywo rosnących zębów, to tylko niewielki wycinek spraw, które leżą w polu jego zainteresowań. Nie zajmując się ustaleniem jak powinna wyglądać norma ani nie badając przyczyn powstania wady, nie moglibyśmy jej skutecznie leczyć. Na przykład: pacjent ma bardzo mocno wychylone siekacze. Otrzymuje aparat, który te siekacze cofa do prawidłowego położenia. Jednakże każdorazowa próba zaprzestania noszenia aparatu, powoduje nawrót wady. Dlaczego? Dlatego, że nie ustalono przyczyn jej powstania i nie podjęto prób ich usunięcia. W tym przypadku było to najprawdopodobniej oddychanie przez usta, które były stale otwarte, a to z kolei mogło być wynikiem schorzeń laryngologicznych.

Trzeba więc zacząć od początku:

  • Leczenie laryngologiczne.
  • Zlikwidowanie nawykowego oddychania przez usta.
  • Wzmocnienie ćwiczeniami mięśni warg, którym brak właściwego napięcia.
  • Na końcu skorygowanie powstałej wady zgryzu odpowiednim aparatem.

Jakie są powody, dla których wady zgryzu powinny być leczone?

  • Profilaktyka przeciwpróchnicowa. Stłoczone i nieprawidłowo ustawione zęby uniemożliwiają dokładne ich oczyszczenie, a więc usposabiają do powstania ubytków w miejscach trudno dostępnych.
  • Profilaktyka chorób przyzębia. Złe ustawienie zębów to nieprawidłowe przenoszenie sił na przyzębie, co doprowadza do przeciążeń i zmian patologicznych.
  • Poprawa czynności żucia i odgryzania – niektóre wady zgryzu mogą uniemożliwiać odgryzanie, oraz ograniczać ruchy żuchwy w akcie żucia.
  • Poprawa fonacji – wiele wad zgryzu ściśle związanych jest z zaburzeniami wymowy
  • Profilaktyka schorzeń stawu skroniowo – żuchwowego.
  • Jako postępowanie poprzedzające i ułatwiające leczenie protetyczne.
  • Względy estetyczne.

Ciągle jeszcze niesłychanie rzadko zgłaszają się pacjenci do leczenia ortodontycznego- -przedprotetycznego. To sytuacja, gdy pacjent z brakami zębów udaje się do lekarza stomatologa w celu wykonania uzupełnień protetycznych, ale ma wady zgryzu, które uniemożliwiają wykonanie prawidłowych pod względem funkcjonalnym i estetycznym protez. Wówczas leczenie protetyczne powinno być poprzedzone ustawieniem zębów przez ortodontę. Polegać ono może na wyrównaniu płaszczyzny zwarcia, pionizowaniu pochylonych do luk po utraconych zębach zębów sąsiednich lub np. odtworzeniu przestrzeni po zębach utraconych.

Zdarza się i tak, że brak 1 czy 2 zębów nie wymaga wykonania uzupełnień protetycznych, ale ortodontycznego zamknięcia luki, po przesunięciu zębów w innych miejscach stłoczonych. Czasem krzywo rosnące, zwłaszcza pojedyncze zęby korygowane są szlifowaniem lub/i wykonaniem na nie koron protetycznych. Prawidłowo byłoby zęby ustawić prosto ortodontycznie bez ich uszkadzania .

Przyczyny powstawania wad zgryzu:

  • dziedziczenie; gdy wada przechodzi z pokolenia na pokolenie (np. głębokie zachodzenie siekaczy górnych na dolne, zbyt długa żuchwa,diastema, brak zawiązków zębów lub ich nadmiar),
  • wady wrodzone -czyli takie, których powstanie spowodowane jest szkodliwymi czynnikami działającymi na zarodek lub płód w łonie matki (promieniowanie jonizujące, urazy, przebyte przez kobietę w ciąży choroby wirusowe, palenie tytoniu, złe odżywianie się itp.),
  • wady nabyte – stanowiące ponad 80% wszystkich wad – powstają pod wpływem czynników działających na organizm człowieka od dnia narodzin.

I tak przyczynami wad zgryzu mogą być:

  • Nieprawidłowe układanie niemowlęcia w łóżeczku – zbyt nisko lub zbyt wysoko, stale w jednej pozycji.
  • Niewłaściwe układanie podczas karmienia – ucisk brodawki piersiowej lub butelki na żuchwę.
  • Zbyt duże dziurki w smoczku .
  • Utrzymywanie przez matkę ponad rok, półtora odruchu ssania poprzez karmienie piersią lub butelką, podawanie dziecku pustych smoczków a także wtedy gdy dziecko ssie palec, wargę, policzek lub język .
  • Brak właściwego obciążenia narządu żucia przez podawanie pokarmów miękkich, papkowatych.
  • Dziecko, któremu wyrastają zęby mleczne musi otrzymywać pokarm wymagający gryzienia i żucia.
  • Oddychanie przez usta. Jest to jedna z częściej spotykanych przyczyn wad zgryzu. Patologiczne oddychanie przez usta, które trwa dłużej niż rok, upośledza rozwój klatki piersiowej, narządu krążenia, oddychania i żucia oraz części twarzowej czaszki. Wszelkie przeszkody laryngologiczne utrudniające dziecku oddychanie przez nos powinny być usunięte. Dziecko trzeba nauczyć oddychać nosem z zamkniętymi ustami..
  • Obgryzanie paznokci, ołówków, lub innych przedmiotów, grymasy, podpieranie brody ręką.
  • Nieleczona próchnica zębów mlecznych i stałych.
  • Choroby ogólnoustrojowe i urazy .

Copyright by Ortodoncja 2017. Wykonanie VISION