Aparaty stałe

Aparaty stałe to takie, które umocowane są na zębach przez cały okres leczenia
Przebieg leczenia aparatem stałym:

1
2012-12-075_20121210_2078913579d4ce
2012-12-076_20121210_1220931166cf88
2012-12-077_20121210_2074272392f6e4
2012-12-101_20121210_1016100996fb1f
2012-12-102_20121210_18586604142e1e
2012-12-103_20121210_1070622457d017
2012-12-0710_20121210_1124871723ac91
2012-12-0711_20130823_1677423862461a
2012-12-0712_20121210_1950842945e7dc
2012-12-0714_20121210_1347088194feef
2012-12-714_20121210_1931432785c688
2012-12-0715_20121210_15637703914ce5
2012-12-0716_20121210_20901523782d57
2012-12-0718_20121210_1520647012c7b5

Podstawowe elementy aparatu stałego to : przyklejone do zębów zamki, pierścienie zacementowane najczęściej na pierwszych trzonowcach, oraz łączący je wszystkie łuk metalowy, utrzymywany w szczelinie zamków przy pomocy ligatur elastycznych lub metalowych.

aparat stały metalowy

Mogą być też stosowane elementy dodatkowe, takie jak: metalowy łuk przebiegający przez podniebienie, łączący zęby trzonowe szczęki, taki sam łuk w żuchwie przebiegający wzdłuż powierzchni językowych zębów, sprężynki, wyciągi elastyczne międzyszczękowe oraz inne.

Wyżej przykład pacjenta, u którego zastosowano zaporę językową.

Zalety aparatu stałego: precyzyjne działanie, dużo większe możliwości od aparatu ruchomego, mniej zależny od współpracy pacjenta – działa przez całą dobę – nie utrudnia wymowy (nie dotyczy to aparatu klejonego w technice językowej).

Do wad zaliczyć należy: trudniejsze utrzymanie higieny, pewne obostrzenia jak chodzi o rodzaj spożywanego pokarmu, pewne przeciwwskazania do jego założenia, mało estetyczny wygląd szczególnie ap. metalowego, oraz wysoka cena. Zamki aparatu stałego są przyklejane na powierzchniach wargowych i policzkowych zębów specjalnym klejem. W technice językowej klei się je na powierzchniach językowych zębów. Są więc wówczas zupełnie niewidoczne ale za to trochę bardziej dokuczliwe dla pacjenta. Utrudniają też wymowę. Technika ta jest rzadko stosowana i droga.

Najczęściej zamki wykonane są z metalu. Pacjenci, dla których sprawa estetyki jest bardzo ważna, decydują się na założenie droższych zamków, kosmetycznych. Wykonane są one z kompozytów, porcelany albo też z kryształu. Są mniej widoczne, bardzo zbliżone do koloru zębów.

Są też zamki złote oraz kolorowe – dla chętnych. Zasada działania zamków w aparacie stałym jest taka sama niezależnie od tego z czego są wykonane. Aparat stały musi być systematycznie kontrolowany przez ortodontę. Wizyty wyznacza się co 4 ,6 albo co 8 tygodni. Na wizytach wymieniane są pewne elementy aparatu .Przyklejone zamki i pierścienie pozostają na swoim miejscu. Czasem może się zdarzyć że zamek odpadnie, wówczas przykleja się go ponownie.

Zasady dbania o higienę jamy ustnej dla pacjentów leczonych aparatem stałym:

Przez cały okres noszenia aparatu stałego należy dbać o higienę jamy ustnej z dużo większą starannością. Oprócz codziennego szczotkowania pastą i zwykłą szczoteczką do zębów lub specjalną Orto, z włosiem przystrzyżonym w kształt litery “V”, należy stosować szczotki interdentalne, oraz nici. Szczotki te stosuje się do czyszczenia powierzchni zęba tuż przy zamku, pod łukiem. W sprzedaży spotkać można kilka rodzajów tych szczoteczek, o różnym kształcie i długości uchwytu; najważniejsza jest jednak główka, która kształtem przypomina szczotkę do czyszczenia butelek, tylko w pomniejszeniu. Kształt tej główki może być cylindryczny lub choinkowy. Można używać też szczoteczek tzw. jednopęczkowych. Nici stosowane w aparatach stałych różnią się od pozostałych tym, że są pocięte na odpowiedniej długości odcinki, których jeden koniec jest bardziej sztywny i służy do wprowadzenia nici w przestrzeń między zębami, tuż przy brodawce dziąsłowej, a drugi grubszy i miękki przeznaczony jest do oczyszczenia powierzchni stycznych zębów.

Jednak najbardziej użytecznym urządzeniem pomagającym w utrzymaniu odpowiedniej higieny przy aparacie stałym i nie tylko jest irygator. Działa on podobnie jak karcher, tzn. woda zmieszana z powietrzem nie tylko oczyszcza trudno dostępne miejsca, ale również usuwa resztki pokarmu z kieszonek dziąsłowych, dotlenia i masuje dziąsła.

Podczas noszenia aparatu stałego szczególnie w początkowej fazie mogą występować dolegliwości związane z ocieraniem błony śluzowej o metalowe elementy aparatu. Wtedy warto zaopatrzyć się w wosk ortodontyczny, który nakleja się na te metalowe części, dzięki czemu nie będą one tak uwierać i błona śluzowa zagoi się.

Jeśli pacjent nie stosuje się do powyższych zaleceń, ograniczając się jedynie do rutynowych ruchów szczoteczki po powierzchniach zębów, zamków i łuków to na nieoczyszczonych powierzchniach wokół zamków oraz przy szyjkach zębów nagromadzi się płytka nazębna. W tych miejscach powstaną najpierw odwapnienia w postaci białych plam a następnie ubytki próchnicowe.

Podczas noszenia aparatów stałych trzeba unikać gryzienia pokarmów bardzo twardych, takich jak np. sucharki, twarde jabłka, marchewka, mocno spieczone skórki chleba, orzechy itp., gdyż może to powodować odklejanie się zamków. Nie należy również żuć gumy do żucia.

Odnosząc się do mitów pokutujących w społeczeństwie na temat aparatów stałych, należy stwierdzić iż: nieprawdą jest, że leczyć się mogą tylko dzieci i młodzież. Leczyć się można w każdym wieku i praktycznie tylko wydolność przyzębia ogranicza te możliwości, o ile nie ma innych przeciwwskazań. Sama choroba przyzębia również nie wyklucza leczenia ortodontycznego. Musi być ono tylko prowadzone w ścisłej współpracy z lekarzem specjalistą chorób przyzębia. A zakres, rodzaj i stosowane metody leczenia dopasowane są indywidualnie do pacjenta.

Nie jest prawdą że podczas zdejmowania zamków odrywają się kawałki szkliwa i uszkodzone zostają zęby. Szkliwo jest najtwardszą tkanką w ludzkim organizmie. Podczas usuwania aparatu kruszy się łączący go z zębem klej.

Nie jest taż prawdą, że zęby ulegają zniszczeniu pod wpływem osadzonego na nich aparatu. Liczne ubytki próchnicze powstają u tych pacjentów, którzy nie dbają o higienę jamy ustnej w wystarczającym stopniu.

Niektórzy pacjenci sądzą że leczenie stałym aparatem pozwoli uniknąć usuwania zębów. Nie do końca jest to prawdą .W przypadku gdy istnieje duża dysproporcja pomiędzy wielkością zębów a szerokością wyrostka zębowego, trzeba zmniejszyć ilość zębów, niezależnie od tego czy leczenie będzie prowadzone przy pomocy aparatów stałych czy też ruchomych.

Uważa się też, że aparaty stałe nie wymagają współpracy pacjenta gdyż działają same. Nie zawsze tak może być. Pomijając dużą dbałość o higienę jamy ustnej oraz systematyczne uczęszczanie na wizyty kontrolne, do leczenia często włączane są dodatkowe akcesoria, jak np. wyciągi międzyszczękowe lub wyciąg karkowy, które pacjent sam zakłada.

Retencje

Jest wiele rodzajów aparatów retencyjnych. Może nim być aparat ruchomy, którym pacjent się leczył, ale już bez rozkręcania śruby i bez aktywacji – noszony tylko w nocy. Po zdjęciu aparatu stałego może to być płytka podobna do aparatu ruchomego, bez śruby i klamer, albo też tzw. szyna, wykonana z przeźroczystego tworzywa w rodzaju koszulki na zęby.

szyny termoformowalne
szyny termoformowalne
płytka Havleya

Nosi się ją początkowo całą dobę (zdejmując do posiłków) a w późniejszym okresie tylko w nocy. Są to wszystko ruchome aparaty retencyjne. Mogą być też stałe, np. metalowy łuk od kła do kła w żuchwie.

W niektórych przypadkach samo leczenie ortodontyczne nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Często musi być skojarzone z leczeniem chirurgicznym. Może to być ekstrakcja czyli usunięcie zęba stałego lub mlecznego, usunięcie zęba zatrzymanego, który z jakichś powodów nie może się wyrżnąć do łuku i pozostaje w kości, chirurgiczne odsłonięcie korony zęba zatrzymanego w celu przyklejenia do niego zamka i wprowadzenia go do łuku, albo też podcięcie wędzidełka wargi górnej lub języka. Stosuje się też zabieg autotransplantacji, polegający na wyjęciu zęba zatrzymanego i umocowaniu go w wytworzonym zębodole w miejscu zęba brakującego. Do zabiegów wspomagających leczenie ortodontyczne należy zastosowanie wszczepów tytanowych-implantów do wyrostka u pacjentów z brakiem zawiązków zębów, najczęściej drugich bocznych siekaczy. Pomocne też może być użycie mikroimplantów – tylko na czas leczenia ortodontycznego. Do dużych zabiegów chirurgicznych należą operacje skracania żuchwy, wysuwania i/lub obniżania przedniej części szczęki oraz inne np. wchodzące w zakres chirurgii plastycznej jak modelowanie bródki.

Copyright by Ortodoncja 2017. Wykonanie VISION