szersza szczęka, pełniejszy uśmiech!
Dystrakcja szczęki, która poprawia nie tylko estetykę, ale i funkcjonowanie całego układu oddechowego i zgryzowego.
Zwężona szczęka to problem, który bardzo często wykracza poza sam wygląd uśmiechu. Może ograniczać drożność nosa, wpływać na jakość snu, sprzyjać chrapaniu i niedotlenieniu organizmu, a także zaburzać prawidłową pracę języka i ustawienie zębów.
U wielu pacjentów wąska szczęka oznacza również kompensacyjne ustawienie żuchwy, co z czasem może prowadzić do przeciążeń w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych. To właśnie dlatego leczenie powinno obejmować nie tylko zęby, ale całą strukturę kostną.
Dystrakcja szczęki to metoda, która pozwala rzeczywiście poszerzyć kość szczęki – a nie tylko przesunąć zęby. Dzięki temu możliwa jest poprawa zarówno estetyki uśmiechu, jak i funkcji oddychania oraz pracy całego układu stomatognatycznego.
ZASŁUGUJESZ NA PIĘKNY UŚMIECH
Popraw nie tylko estetykę, ale i funkcjonowanie zgryzu!
W tradycyjnych metodach rozszerzania szczęki stosuje się aparaty oparte na zębach, takie jak Hyrax. U dzieci działają bardzo skutecznie, ponieważ szew podniebienny nie jest jeszcze zrośnięty. U dorosłych jednak takie podejście często prowadzi jedynie do wychylenia zębów na boki (tzw. tipping), bez realnego wpływu na strukturę kostną.
Dystrakcja szczęki z wykorzystaniem aparatu MSE (Maxillary Skeletal Expander), opartego na technice MARPE (Miniscrew-Assisted Rapid Palatal Expansion), działa w zupełnie inny sposób. Aparat jest zakotwiczony bezpośrednio w podniebieniu za pomocą czterech lub więcej mikroimplantów, dzięki czemu siła działa bezpośrednio na szew podniebienny.
Pozwala to na jego mechaniczne otwarcie – nawet u dorosłych pacjentów, u których szew jest już częściowo lub całkowicie zrośnięty. To kluczowa zmiana w podejściu do leczenia, ponieważ umożliwia uzyskanie rzeczywistego efektu kostnego, a nie tylko zębowego
Przede wszystkim – lepsze oddychanie. Dzięki poszerzeniu dna jamy nosowej zwiększa się przepływ powietrza, co wspomaga leczenie bezdechu sennego (OBS) i ogranicza chrapanie. Kolejnym plusem jest odciążenie stawów (SSŻ), czyli poprawa warunków zgryzowych koryguje ustawienie żuchwy, co może redukować bóle i przeciążenia w stawach skroniowo-żuchwowych. Oprócz tego zyskujemy wyraźniejszą mowę. Większa przestrzeń w jamie ustnej ułatwia bowiem prawidłową pionizację języka, co sprzyja eliminacji wad wymowy, np. seplenienia. Na koniec pozostaje sama kwestia estetyki. Szerszy uśmiech (bez tzw. czarnych korytarzy) oraz lepsze podparcie tkanek miękkich nadają twarzy bardziej harmonijny i młodszy wygląd.
Skuteczność dystrakcji szczęki zależy od wieku oraz stopnia skostnienia struktur kostnych, dlatego plan leczenia zawsze dobierany jest indywidualnie.
U młodszych pacjentów (do ok. 20–25 roku życia) aparat MSE z dużym prawdopodobieństwem pozwala samodzielnie otworzyć szew podniebienny. Wraz z wiekiem skuteczność tej metody stopniowo maleje.
U starszych pacjentów wykonuje się kortykotomię, czyli zabieg polegający na nacięciu kości w okolicy filarów jarzmowych – miejsc największego oporu kostnego. Zabieg ten nie narusza ciągłości całej szczęki, a jedynie zmniejsza opór, umożliwiając skuteczne działanie aparatu MSE.
SARPE (Surgically Assisted Rapid Palatal Expansion) to znacznie bardziej rozległa procedura chirurgiczna. Obejmuje osteotomię typu Le Fort I, czyli pełne przecięcie szczęki na całej jej długości i oddzielenie jej od reszty czaszki. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, wymaga hospitalizacji i wiąże się z dłuższą rekonwalescencją.

DIAGNOSTYKA CYFROWA
Leczenie rozpoczyna się od dokładnej diagnostyki, obejmującej tomografię CBCT oraz skany 3D. Pozwala to ocenić grubość kości, anatomię miejsc oporu oraz zaplanować leczenie.
MONTAŻ APARATU
Procedura trwa około 30–40 minut i wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Aparat MSE zostaje zamocowany na mikroimplantach w podniebieniu.
FAZA AKTYWACJI
Pacjent samodzielnie reguluje aparat (np. 1–2 razy dziennie). Charakterystycznym objawem jest pojawienie się szpary między przednimi zębami (diastema), która świadczy o prawidłowym przebiegu procesu. Szpara ta jest przejściowa i zostaje zamknięta w dalszym leczeniu ortodontycznym.
STABILIZACJA
Po uzyskaniu odpowiedniej szerokości szczęki aparat pozostaje na miejscu przez około 6–12 miesięcy. W tym czasie dochodzi do odbudowy tkanki kostnej i utrwalenia efektu.

Używamy cookies